🍀پرسش: آیا با استناد به آیه ی "وَهَـٰذَا کِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ مُبَارَکٌ مُّصَدِّقُ ﭐلَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَلِتُنذِرَ أُمَّ ﭐلْقُرَىٰ وَمَنْ حَوْلَهَا ... (انعام92) : اين [قرآن] کتابی است پرفايده، که ما آن را نازل کرديم، تصديق کننده کتابهای آسمانی پيش از خود است، [نزولش] برای اين است که مردم مکه و کسانی را که پيرامون آنند، را بيم دهی ..." ، ادعا نمود که دین اسلام و قرآن کریم مخصوص مردم مکه و پیرامون آن است و یک دین جهانی نیست؟
🍀پاسخ:
همانطور که در بحث مربوط به آیات محکم و متشابه قرآن کریم اشاره شد آیات متشابه آن دسته از آیات هستند که اگر به صورت بریده و مجزا از آیات دیگر قرآن کریم به آنها استناد شود می توان از آن معانی نادرستی نیز برداشت نمود و این آیه نیز از همین موارد است ولی با جستجوی عبارت "للعالمين " در قرآن کریم به موارد زیادی برخورد می کنیم که جهانی بودن قرآن کریم ودین مبین اسلام را اثبات می کند مانند:
تَبَارَکَ ﭐلَّذِي نَزَّلَ ﭐلْفُرْقَانَ عَلَىٰ عَبْدِهِ لِيَکُونَ لِلْعَالَمِينَ نَذِيراً (فرقان1) : هميشه سودمند و با برکت است آنکه فرقان را [از اسامی قرآن کریم به معنی جدا کننده حق از باطل ] به تدريج بر بنده اش نازل کرد، تا برای جهانيان بيم دهنده باشد.
*در اصل این اشتباه از درک نادرست عبارت "من حولها : هر کس پیرامون آن است" ناشی شده است و تصور شده که محدوده پیرامون مکه وسعت جغرافیایی محدودی را شامل می شود ولی با رجوع به آیات دیگر فهمیده می شود که اگر به مکه به عنوان مرکزیت عالم نظر کنیم آن وقت هر کسی در هرجای عالم پیرامون مکه به حساب می آید.
.


برچسب‌ها: پرسش و پاسخهای قرآنی
+ نوشته شده توسط علی اکبر رستگار در چهارشنبه بیستم دی ۱۳۹۶ و ساعت 14:53 |
خدای تعالی در سوره مبارکه آل عمران آیات قرآن کریم را به دو دسته محکم و متشابه تقسیم می کند. آیات محکمات آن دسته از آیات هستند که از خواندن آنها تنها یک معنی برداشت می شود و بنابراین بهانه و دلیلی برای به خطا رفتن در آنچه آن آیه به آن دلالت می کند، نیست. اما آیات متشابه آن دسته از آیات هستند که اگر به صورت بریده و مجزا از آیات دیگر قرآن کریم به آنها استناد شود می توان از آن معانی نادرستی نیز برداشت نمود. که همین آیات بهانه ای برای به انحراف کشیده شدن گروه زیادی شده است.مثلاً برخی با استناد به آیه " ولا تقربوا الصلوة و انتم سکاری:وقتی مست هستید به نماز رو نیاورید" این گونه برداشت می کنند که فقط قبل از نماز نباید شراب نوشید و در دیگر مواقع اشکالی در نوشیدن شراب نیست. اما این برداشت ناشی از یک نگاه مجزا و بدون توجه به آیات دیگر قرآن کریم، به این آیه است و اگر آن فرد یا گروه منحرف آیه "انما الخمر و المیسر رجس من عمل الشیطان: قمار و شراب پلیدی و نجاستی است از دستاوردهای شیطان  که از آیات محکمات قرآن کریم می باشد،را در نظر می گرفتند، هرگز به انحراف نمی رفتند. پس راه مقابله با برداشتهای ناصحیح از آیات متشابه قرآن کریم و در نتیجه منحرف شدن، کمک گرفتن از آیات محکمات برای فهم و دریافت مقصود اصلی یا تأویل آیات متشابه است.از طرفی در قرآن کریم سوره مبارکه آل عمران آیه شریفه هفت آمده است که "ومَا یعلمُ تأويله الّا الله و الراسخون فی العلم: فقط خداوند و راسخون در علم تأویل و مقصود آیات متشابه قرآن کریم را می دانند" و کسی در علم راسخ و ثابت قدم است که هیچ گاه علمش با جهل آمیخته نگردد و هیچ بشری این ویژگی را نخواهد داشت مگر از علم الهی برخوردار باشد از این روست که امام صادق علیه السلام می فرمایند: "ماییم راسخون در علم، و ماییم که تأویل و مقصود اصلی قرآن را می دانیم". پس در نتیجه بدون یاری گرفتن از رسول خدا صلی الله علیه و آله و ائمه اطهار انحراف در درک معانی قرآن کریم گریز ناپذیر است.

 


برچسب‌ها: آیات محکم و متشابه
+ نوشته شده توسط علی اکبر رستگار در چهارشنبه ششم دی ۱۳۹۶ و ساعت 11:53 |
🍀پرسش: نظر قرآن کریم در مورد انتقام و گذشت یا جنگ و صلح چیست؟
🍀پاسخ:
درابتدای سوره غافر خدایتعالی خود را چنین معرفی می کند : " غَافِرِ ﭐلذَّنبِ وَقَابِلِ ﭐلتَّوْبِ شَدِيدِ ﭐلْعِقَابِ ذِي ﭐلطَّوْلِ : آمرزنده و پوشاننده گناه ، پذیرای توبه ، کسی که کیفر و مؤاخذه اش شدید است ، صاحب نعمت فراوان "
یعنی آن قادر مطلقی که همیشه توانایی انتقام دارد رحمت و گذشتش سه برابر کیفر و مؤاخذه اش می باشد.
از آنجا که انسان نیز برای رسیدن به کمال باید صفات خویش را خدایی کند، با فرض اینکه قدرت انتقام و جنگ را داشته باشد باید رحمت ، گذشت و صلح طلبیش سه برابر جنگیدن و انتقامش باشد سوای اینکه هر گاه توانایی مقابله ندارد نیز به حکم قرآن " تَتَّقُواْ مِنْهُمْ تُقَاةً : از آنان بپرهیزند با احتیاط و مراقب بودن(تقیه)" باید از انتقام و جنگ بپرهیزد.
مثال دیگری در این مورد آیات شریفه 39 و40 از سوره مبارکه شوری است که در آن یاری جستن برای مقابله با ظالمی که گذشت کردن از او باعث ظلم بیشترش می شود ، از صفات اهل ایمان و توکل کنندگان بر خدایتعالی شمرده شده است ضمن اینکه می فرماید تلافی تنها به اندازه ظلمی که واقع شده باشد و تا حد ممکن راه عفو و گذشت را در پیش گیرند و بدانند در این صورت در نزد خدا پاداششان محفوظ است و خداوند ضرر وزیانشان را جبران می کند:
وَﭐلَّذِينَ إِذَا أَصَابَهُمُ ﭐلْبَغْيُ هُمْ يَنتَصِرُونَ
(شوری39)- و آنان که هرگاه ستمی به آنان رسد از یکدیگر یاری می گیرند(برای مقابله با ظلم ظالم)
وَجَزَاءُ سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِّثْلُهَا فَمَنْ عَفَا وَأَصْلَحَ فَأَجْرُهُ عَلَى ﭐللَّهِ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ ﭐلظَّالِمِينَ
 (شوری40)- پاداش بدی مانند همان بدی است؛ ولی هر که بگذرد و [ميان خود و طرف مقابلش را] اصلاح نمايد. پاداشش بر عهده خداست؛ يقيناً خدا ستمکاران را دوست ندارد.

 


برچسب‌ها: پرسش و پاسخ قرآنی, نظر قرآن کریم در مورد انتقام و گذشت یا جنگ و صلح
+ نوشته شده توسط علی اکبر رستگار در چهارشنبه ششم دی ۱۳۹۶ و ساعت 9:42 |
🍀پرسش: آیا در قرآن کریم لعن و نفرین مجاز است یا نه ؟
🍀پاسخ:
در قرآن کریم مواردی از لعن آمده است که برخی از آنها لعن خداوند نسبت به خطاکاران است که نمی توان به صرف اینکه کسی را خداوند لعنت فرموده ما نیز در موارد ظاهراً مشابه لعن کنیم مثلاً خداوند فرموده "لعنت خدا بر ظالمان" حال ما نمی توانیم به استناد به این آیه هر ظالمی را لعنت کنیم چون تشخیص اینکه چه ظالمی شامل لعنت شود با خداست.
امّا موارد ذیل شامل لعنهایی است که متن آیات به شکلی مجوز لعن را برای ما هم صادر کرده است:
🍀لعن کسی که حرفی را به دروغ به خدا نسبت داده است یا حرفی از خداوند را کتمان کند یا نسبت ناروایی به خداوند دهند:
وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ ﭐفْتَرَىٰ عَلَى ﭐللَّهِ کَذِباً أُوْلَـٰئِکَ يُعْرَضُونَ عَلَىٰ رَبِّهِمْ وَيَقُولُ ﭐلْأَشْهَادُ هَـٰؤُلاَءِ ﭐلَّذِينَ کَذَبُواْ عَلَىٰ رَبِّهِمْ أَلَا لَعْنَةُ ﭐللَّهِ عَلَى ﭐلظَّالِمِينَ ﴿18﴾
(هود18)- و ستمکارتر از کسانی که به خدا دروغ بندند چه کسی است؟ اينان [در قيامت] بر پروردگارشان عرضه خواهند شد، وگواهان [اعمال] می گويند: اينان کسانی هستند که بر پروردگارشان دروغ بستند؛ آگاه باشيد! لعنت خدا بر ستمکاران باد.
إِنَّ ﭐلَّذِينَ يَکْتُمُونَ مَا أَنزَلْنَا مِنَ ﭐلْبَيِّنَاتِ وَﭐلْهُدَىٰ مِن بَعْدِ مَا بَيَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِي ﭐلْکِتَابِ أُوْلَـٰئِکَ يَلعَنُهُمُ ﭐللَّهُ وَيَلْعَنُهُمُ ﭐللَّاعِنُونَ ﴿159﴾
(بقره159)- يقيناً کسانی که آنچه را ما از دلايل آشکار و [وسيله] هدايت نازل کرديم، پس از آنکه همه آن را در کتاب [تورات و انجيل] برای مردم روشن ساختيم، پنهان می کنند [تا مردم به قرآن و پيامبر ايمان نياورند] خدا لعنتشان می کند، و لعنت کنندگان هم لعنتشان می کنند.
وَقَالَتِ ﭐلْيَهُودُ يَدُ ﭐللَّهِ مَغْلُولَةٌ غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ وَلُعِنُواْ بِمَا قَالُواْ
(مائده64)- و يهود گفتند: دست [قدرت] خدا [نسبت به تصرّف در امور آفرينش و تشريع قوانين و عطا کردنِ روزی ] بسته است. دستهاشان بسته باد و به کيفر گفتار باطلشان بر آنان لعنت باد
🍀لعن قطع کنندگان پیوندهای خدا پسندانه  و مفسدان در زمین:
وَﭐلَّذِينَ يَنقُضُونَ عَهْدَ ﭐللَّهِ مِن بَعْدِ مِيثَاقِهِ وَيَقْطَعُونَ مَا أَمَرَ ﭐللَّهُ بِهِ أَن يُوصَلَ وَيُفْسِدُونَ فِي ﭐلْأَرْضِ أُوْلَـٰئِکَ لَهُمُ ﭐللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوءُ ﭐلدَّارِ ﴿25﴾
(رعد25)- و کسانی که عهد خدا را پس از استوار کردنش می شکنند، و پيوندهايی را که خدا به برقراری آن فرمان داده می گسلند، و در زمين فساد می کنند، لعنت و فرجام بد سرای آخرت برای آنان است.
🍀لعن شیطان (فرد گمراه کننده):
وَإِنَّ عَلَيْکَ ﭐللَّعْنَةَ إِلَىٰ يَوْمِ ﭐلدِّينِ ﴿35﴾
(حجر35)- و بی ترديد تا روز قيامت لعنت بر تو خواهد بود.
🍀ظالمان و آزار کنندگان پیامبر صلی الله علیه وآله و اهل بیت ایشان:
وَإِذْ قُلْنَا لَکَ إِنَّ رَبَّکَ أَحَاطَ بِـﭑلنَّاسِ وَمَا جَعَلْنَا ﭐلرُّؤْيَا ﭐلَّتِي أَرَيْنَاکَ إِلَّا فِتْنَةً لِّلنَّاسِ وَﭐلشَّجَرَةَ ﭐلْمَلْعُونَةَ فِي ﭐلْقُرْءَانِ وَنُخَوِّفُهُمْ فَمَا يَزِيدُهُمْ إِلَّا طُغْيَاناً کَبِيراً ﴿60﴾
(اسراء60)- و [ياد کن] هنگامی را که به تو گفتيم: يقيناً پروردگارت [از هر جهت] به مردم احاطه کامل دارد و آن خوابی را که به تو نشان داديم و نيز درخت لعنت شده در قرآن را [که مصداقش درخت زقّوم و بنی اميه و طاغيان اند] جز برای آزمايش مردم قرار نداديم؛ و ما آنان را [از عاقبت شرک و کفر] هشدار می دهيم، ولی در آنان جز طغيانی بزرگ نمی افزايد!!
إِنَّ ﭐلَّذِينَ يُؤْذُونَ ﭐللَّهَ وَرَسُولَهُ لَعَنَهُمُ ﭐللَّهُ فِي ﭐلدُّنْيَا وَﭐلْئَاخِرَةِ وَأَعَدَّ لَهُمْ عَذَاباً مُّهِيناً ﴿57﴾
(احزاب57)- قطعاً آنان که خدا و پيامبرش را می آزارند، خدا در دنيا و آخرت لعنت شان می کند، و برای آنان عذابی خوارکننده آماده کرده است.
🍀لعن بر زن شوهر دار زناکار و مرد تهمت زننده به زن عفیف:
... وَﭐلْخَامِسَةَ أَنَّ غَضَبَ ﭐللَّهِ عَلَيْهَا إِن کَانَ مِنَ ﭐلصَّادِقِينَ ﴿9﴾
(نور9)- و [شهادت] پنجم اين است که [بگويد: خشم خدا بر او باد اگر [آن مرد در اين اتهام بستن] راستگو باشد.
إِنَّ ﭐلَّذِينَ يَرْمُونَ ﭐلْمُحْصَنَاتِ ﭐلْغَافِلَاتِ ﭐلْمُؤْمِنَاتِ لُعِنُواْ فِي ﭐلدُّنْيَا وَﭐلْئَاخِرَةِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ ﴿23﴾
(نور23)- بی ترديد کسانی که زنان عفيفه پاکدامن باايمان را [که از شدت ايمان از بی عفتی و گناه برکنار هستند] متهم به زنا کنند، در دنيا و آخرت لعنت می شوند، و برای آنان عذابی برزگ است.
🍀لعن حاکمان ستمگر همانند فرعون که دین و دنیای مردم را تباه کرده بود:
وَأَتْبَعْنَاهُمْ فِي هَـٰذِهِ ﭐلدُّنْيَا لَعْنَةً وَيَوْمَ ﭐلْقِيَامَةِ هُم مِّنَ ﭐلْمَقْبُوحِينَ ﴿42﴾

(قصص42)- و آنان را در اين دنيا با لعنت بدرقه کرديم، و روز قيامت از زشت رويان [و مطرودان] از رحمت خدايند،
🍀کفاری که با حالت کفر از دنیا می روند:
إِنَّ ﭐلَّذِينَ کَفَرُواْ وَمَاتُواْ وَهُمْ کُفَّارٌ أُوْلَـٰئِکَ عَلَيْهِمْ لَعْنَةُ ﭐللَّهِ وَ ﭐلْمَلَائِکَةِ وَﭐلنَّاسِ أَجْمَعِينَ ﴿161﴾
(بقره161)- قطعاً کسانی که کافر شدند، و در حال کفر از دنيا رفتند، لعنت خدا و فرشتگان و همه مردم بر آنان است.
🍀کسی که دانسته حقی را انکار می کند:
کَيْفَ يَهْدِي ﭐللَّهُ قَوْماً کَفَرُواْ بَعْدَ إِيمَانِهِمْ وَشَهِدُواْ أَنَّ ﭐلرَّسُولَ حَقٌّ وَجَاءَهُمُ ﭐلْبَيِّنَاتُ وَﭐللَّهُ لَا يَهْدِي ﭐلْقَوْمَ ﭐلظَّالِمِينَ ﴿86﴾
(آل عمران86)- چگونه خدا گروهی را هدايت کند که بعد از آنکه ايمان آوردند، و به حقّانيّت رسول اسلام شهادت دادند، و دلايل
روشن برای آنان آمد کافر شدند؟ و خدا گروه ستمکاران را هدايت نمی کند.
أُوْلَـٰئِکَ جَزَاؤُهُمْ أَنَّ عَلَيْهِمْ لَعْنَةَ ﭐللَّهِ وَ ﭐلْمَلَائِکَةِ وَﭐلنَّاسِ أَجْمَعِينَ ﴿87﴾
(آل عمران87)- اينان کيفرشان اين است که لعنت خدا و فرشتگان و همه مردم بر آنان است
🍀احادیث در مورد لعن ونفرين:
رسول خدا(ص) فرمودند: هرگاه "لعنت" از دهان لعنت گر خارج شود، نگاه مي كند، اگر راهي به سوي آن چيزي كه متوجه آن شده است يافت به طرفش مي رود وگرنه به طرف كسي كه از دهانش خارج شده است برمي گردد.
امام باقر(ع) فرمودند: از لعنت كردن مومن بپرهيزيد كه به خودتان برمي گردد. حتي شخصي، كسي را كه پيامبر او را حد مي زد، لعنت كرد؛ حضرت فرمودند: لعنتش مكن او خدا و رسولش را دوست دارد (گرچه گنهكار است).

 


برچسب‌ها: پرسش و پاسخ قرآنی, لعن و نفرین در قرآن
+ نوشته شده توسط علی اکبر رستگار در چهارشنبه ششم دی ۱۳۹۶ و ساعت 9:41 |